Interview met zorgvrijwilliger Joke Borsboom
“De dankbaarheid van gasten is hartverwarmend”

Joke Borsboom uit Barendrecht is sinds april dit jaar zorgvrijwilliger bij Hospice de Liefde. Al een tijdje had zij het idee nog iets in de zorg te willen doen. Door een folder bij haar fysiotherapeut kwam zij in aanraking met het hospice en wilde zij meteen kennismaken: “De visie van dit hospice sprak mij erg aan. De Aandacht, Openheid en Liefde sprongen er voor mij uit. Het zijn waarden waar ik ook voor sta.”

Oase van rust

“De locatie in Rotterdam Zuid kende ik al. Het is een schitterende boerderij. Als ik er binnenkom, voel ik zó’n rust. Ik ga er graag naar toe. Twee keer per week ben ik in het hospice te vinden. Ik doe veelal ochtenddiensten, maar ik ga pas naar huis als ik een voldaan gevoel heb en alles heb afgerond. Weet je, ik kijk bij dit werk ook niet echt naar de tijd.”


De gast staat centraal

Joke werkt als zorgvrijwilliger samen met professionele thuiszorgmedewerkers die de medische zorg rondom de gasten begeleiden. Ze ervaart het werken met de gasten als heel warm: “Ik help sommige gasten bij de lichamelijke verzorging en bij het opstarten van hun dag. Zo verzorg ik ontbijtjes en verschoon ik bedden. Als een gast hulp nodig heeft met eten en drinken omdat hij dit niet meer kan, help ik ook. Bij een middagdienst wandelen we met gasten die graag naar buiten willen en doen we een legpuzzel of een spelletje. Het werk is heel divers en je doet het in alle rust, de gast staat helemaal centraal.”

Meelopen in de laatste levensfase

Wanneer je in een hospice werkt heb je met een bepaalde doelgroep te maken. En soms raken dingen je dan. En dat vind ik alleen maar mooi. Bijvoorbeeld als ik intensief contact heb gehad met een gast. Wel probeer ik altijd een bepaalde gezonde afstand te bewaren. Je weet van te voren dat de gasten hier komen om te sterven. Het is fijn en dankbaar om iemand tot het eind te kunnen verzorgen, samen met een heel team. Ik ben blij dat ik mee heb mogen lopen in laatste levensfase van een gast zijn en iets heb kunnen betekenen”.

Dankbaarheid

“Wanneer je werkt als zorgvrijwilliger voel je zo veel dankbaarheid van gasten. Het hoeft maar een oogopslag te zijn, een dankjewel, of een glimlach nadat je voor iemand een ontbijtje hebt gemaakt. Hier haal ik vreugde uit. Alle dingen die we hier doen, zijn nuttig. Kopjes koffie schenken voor familie, de praatjes die we met naasten maken, de ontspanning die we kunnen bieden.”

“Er is in Hospice de Liefde ook aandacht voor complementaire zorg naast de reguliere medische zorg. Zo kunnen de gasten vragen om een meditatie, ontspanningsmassages en voetmassages, waardoor ontspanning kan ontstaan. In de toekomst willen we hier nog meer mee werken.”

Teamspirit

“Het contact met collega’s van het hospice is ook heel bijzonder. We zijn aanwezig met een heel team. We praten goed met elkaar. Er is veel openheid en we steunen elkaar. Ook wordt er regelmatig gelachen, samen met de gasten en tussendoor met elkaar. Vrijwilliger zijn bij het hospice is iets heel moois. Het gaat verder dan alleen zorgen voor gasten. Het is de hele ambiance, de rust, de fijne collega’s, het is alles in zijn geheel. Als ik naar huis ga, voel ik me dan ook meestal blij. Natuurlijk zijn er ook dagen dat ik me geraakt voel. Een halfuurtje naar huis fietsen is dan een fijne afsluiting van mijn ochtend in het Hospice.”

“Tegen mensen die overwegen ook te helpen in het hospice, zou ik zeggen: kom eens langs! Kom eens praten, kijken en voelen. Proef de sfeer. De dankbaarheid die je eruit haalt, is zoiets moois. Ook levert het bewustzijn op. Het leven is eindig en we weten allemaal dat we ooit gaan. Als vrijwilliger kun je kleur geven aan het feit dat je nog iets voor een ander kunt betekenen.”

Interview & tekst: Marita Schutrup